:)))

posted on 26 Sep 2012 00:46 by giselles
 
 
 
 
 
ห่างหายแต่ไม่ลืมเลือน
 
 
 
Cool
เมื่อวันอังคารที่ผ่านมา ได้เดินทางกลับมหาวิทยาลัยนเรศวร ที่พิษณุโลก มหาวิทยาลัยอันเป็นที่รัก กับคุณแม่สุดที่รัก Big smile

ภารกิจคือ 
1. ถอนเงินที่ธนาคาร 
2. เอาใบทรานสคลิป และใบจบ 
3. ตัดชุดครุย

   วันแรก... จากอุทัยธานี เพื่อไปพิษณุโลก ในครั้งนี้ เลือกใช้การเดินทางโดยรถทัวร์ เพราะต้องเดินทางเข้าไปในตัวเมือง สาเหตุหลักคือไมู่้รู้เส้นทางจึงเลี่ยงการเอารถไปเอง สะดวกสุด ครั้งนี้ไปกับแม่ สุดที่รัก เพราะแม่อยากไปเป็นเพื่อน น่ารักจัง อิอิ ภารกิจแรก คือ เข้าไปในตัวเมืองพิษณุโลก เพื่อตามหาธนาคารทหารไทย ซึ่งไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหน ( ขนาดเรียนอยู่พิษณุโลกมา 4 ปี ) LOLเพื่อมาถอนเงินจากธนาคาร เพราะทำบัตรนิสิตซึ่งเป็นบัตร ATM หาย แล้วสมุดบัญชีก็หาย มีเงินอยู่ในบัญชีจำนวนหนึ่ง จึงต้องถอนออกมาให้หมดเพราะจะไม่ทำบัตรใหม่แล้ว ลงรถที่ขนส่งปุ๊ปสองแม่ลูกหารถต่อ เพื่อไปธนาคาร เลยเลือกใช้บริการรถแท็กซี่ พอมาถึงธนาคาร พี่ที่ธนาคารบอกน้องต้องไปอีกสาขานะคะ อ้าวกับแม่ทันที ฮ่าๆๆ เดินออกจากธนาคารด้วยความงง กับชื่อสาขา คือสาขาโคกมะตูม แล้วมันอยู่ตรงไหนนนน แม่เริ่มถามแล้วมันอยู่ตรงไหน จะไปยังไง ไกลหรือป่าว ตอนนั้น ร้อนก็ร้อน แดดแรงสุดๆ เลยเดินๆๆ กับแม่แถวนั้นก่อนว่าจะไปรถอะไรกันดี เพราะไม่เห็นจะมีรถแท็กซี่ผ่านมาเลย ผลสุดท้ายใช้บริการรถตุ๊กๆ ซึ่งตื่นเต้นสุดๆ ขึ้นครั้งแรก LOL แต่พอมาถึงธนาคารจริงๆ อ้าว มันไม่ไกลกันมากนะ จากสาขาเมื่อกี้ LOL ถอนเงินเรียบร้อย ออกมาก็เดินๆๆ อีกแล้ว หาอะไรทานตอนเที่ยงพอดี เลือกทานข้าวหมกไก่ อิ่มแล้ว ก็เดินๆๆ ต่อ เพื่อหารถอีกแล้ว จะเข้าไป มหาลัย เพราะจะไปพักโรงแรมเดิมหน้ามหาลัย โรงแรมเครสซิเดนท์ แม่ถามจะไปยังไง 555 รถแท็กซี่ไม่ผ่านมาเลยว๊าาา เดินๆ อยู่ ตกใจ มีคนเรียก เจอเพื่อน โห โชคดีสุดๆ เพื่อนจอดรถถามเลยจะไปไหน มาทำไร บลาๆๆๆ เพื่อนใจดีสุดๆพาไปส่งถึงโรงแรม ซึ่งในตัวเมืองกลับมหาลัยเนี่ยจะห่างกันประมาณ 13 กม ถึงโรมแรมเข้าห้องปุ๊ป ทั้งแม่ทั้งโซนาร์นอนทันที เหนื่อยเพราะเดินกันสุดๆ นอนกันตั้งแต่บ่าย 2 ตื่นกันอีกที่ เกือบเที่ยงคืน ต้องใช้บริการเซเว่นกันเป็นมื้อดึก LOL 

   วันที่สอง... เสียงโทรศัพท์ดังทันทีหลังจากเปิดเครื่อง เพราะเมื่อวานมีเบอร์แปลกโทรมาตอนนอนเลยไม่รับ โทรบ่อยเข้ารำคาญเลยปิดเครื่องเพราะกำลังนอน ดูข้อความ โห โทรมา 20 กว่าสาย พอรับคือพี่จากธนาคารโทรนั่นเองถามว่า น้องๆ อยู่ไหนคะ พี่จะให้น้องเซนต์เอกสารอีกหน่อย สงสัยโดนเจ้านายดุมาแน่เลย เพราะพี่เค้าให้เซนผิดที่ จะให้เข้าไปที่ธนาคารอีก เราก็เลยบอกพี่คะหนูไม่สะดวกเข้าไปแล้ว เมื่อวานยังแย่กว่าจะหาธนาคารเจอ พี่เค้าคิดว่าเราเป็นคนพิษณุโลก เราแค่ไปเรียนที่นั่นเฉยๆ ค่ะ ผลสุดท้ายพี่บอกพี่จะเข้ามาหาเองที่โรงแรม ก็เลยโอเค เซนเสร็จ เช็คเอ้าโรงแรมเรียบร้อย เดินกับแม่อีกแล้ว เข้ามหาลัย เพื่อไปรอรถไฟฟ้าของมหาลัย แปลกใจเล็กน้อยมหาลัยเปลี่ยนรถไฟฟ้าใหม่หมดเลย คันใหญ่กว่าเดิมจำนวนมากกว่าเดิมและวิ่งเยอะมากกว่าเดิมทั้งสองสายขนาดมหาลัยยังไม่เปิด ( รถไฟฟ้านี้ คือ รถที่เหมือนรถเมลล์คันเล็ก แต่วิ่งได้ด้วยระบบไฟฟ้า ไม่ใช้นำมัน มีให้บริการนิสิตและบุคคลทั่วไปในบริเวณมหาวิทยาลัย ) อันดับแรกไปเอาใบทรานสคิปกับใบจบการศึกษา ชำระเงิน รอหนึ่งชั่วโมง ก็นั่งรอคุยกับแม่ไปแปปเดียวก็หนึ่งชั่วโมง หลังจากนั้นเดินๆ อีกแล้ว เพื่อออกไปข้างมอ เพื่อตัดชุดครุย ร้านพิชาดา วัดตัว ชำระเงิน แล้วใช้บริการจัดส่งถึงบ้าน เพราะจะไม่ได้มา มอ อีก จนวันรับปริญญา เดือนธันวาคมนู่น เสร็จภาระกิจอักหนักและเหนื่อยได้เวลากลับบ้าน 

ปล. กลับมหาวิทยาลัยครั้งนี้ อึดมาก เดินเยอะสุดๆ แต่แม่หนูอึดสุด Thumbs Up Clap
ปลล. ง่วงนอนแล้ว พิมพ์ไม่ไหวแล้ว ตาจะปิด ครั้งนี้เรื่องยาวจัง LOL ขณะนี้เวลา 03.11 น. ไปนอนดีกว่า ฝันดีค่ะ Star

แฟน หาได้จากที่ไหน ? :(

posted on 21 May 2012 17:24 by giselles directory Diary
 
ฮ้อออออออ ๆ ๆ ๆ ๆ  มาก่อนเลย ~
 
วันนี้มันจี๊ดดดดด เห็นคนอื่นมีแฟนแล้วเค้ารักกันหวานชื่นแล้วมันจี๊ด อยากจะร้องดังๆ บอกพระเจ้า ส่งเนื้อคู่มาให้หนูสักทีอยู่คนเดียวแล้วมันเหงาแล้วจริงๆนะ หลังจากที่อยู่คนเดียวมาได้ตลอด วันนี้ไม่รู้เป็นอะไรมันเหงาขึ้นมาแบบแปลกๆอยากมีคู่กับเขาบ้าง อยากมีคนคุยด้วย ไปกินข้าว ดูหนังเหมือนคนอื่นเค้าบ้าง ไอ้เราก็ไม่ใช่ว่าหน้าตาจะเข้าขั้นขี้เหร่ (แอบเข้า้งตัวเอง นิดนึง) แต่ทำไมไม่เห็นมีคนมาจีบบ้าง T-T เค้าไปหาแฟนได้จากที่ไหนหว่า อยากลองหาคู่พวกบริษัทจัดหาคู่แต่ไอ้เราก็เป็นพวกบ้านิยาย จินตนาการสูง หวังว่าสักคนเราจะไปเดินสวนกับเนื้อคู่ บังเบิญเอิญเจอกันที่ไหนสักแห่งแต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่มีมาให้เชยชม สงสัยชีวิตสาวน้อยคนนี้คงต้องห้อยอยู่บนคานทองซะแล้วม้าง 
 
 
Tongue out นั่งพรรณณาอยู่คนเดียว กับความเปล่าเปลี่ยวใจ ความอบอุ่นของตัวเองตอนนี้ก็ช่วยไม่ได้  Tongue out